Op zondag 06 september 2026 kregen we op de bus onze reisbestemming te horen van onze jaarlijkse "Verrassingstocht" en dit werd Nieuwpoort, voor 62 Reynaerstappers, busje vol dus!.

Daniël S. , één van onze parcoursmeesters had er via knooppunten 4 wandelingen uitgestippeld, voor elk wat wils... De start was voor iedereen aan KP 1, ter hoogte van het Albert I Monument. Dit monument is een ontwerp van Julien De Ridder en werd gebeeldhouwd door Karel Aubroeck in 1938. De IJzer speelde een grote rol tijdens de oorlog, vandaar dat dit monument op de boorden van deze stroom opgetrokken werd. Vanaf hier liepen naar keuze de volgende afstanden: 6km via Ganzenpoot - 8 km met overzet over de IJzer - 14 km richting Westende - 16 km richting Oostduinkerke. Ik stond voor het dilemma, de 6 km of de 8 km.... Het werd de 8 km waarbij mijn wil het moest opnemen tegen mijn verstand, lees fysiek. Van begin tot het einde heb ik genoten en wandelde ik vooral via de IJzermonding tot aan de overzet met het spotten van heel wat watervogels, al waren de meeste slechts in de verte waarneembaar. Een wulp en een paar Canadese ganzen kon ik van dichtbij observeren, o.a in de Kijkhut die net naast het parcours lag. Eens na het overzetten van de IJzer wandelde ik langs langs de promenade van de Vaargeul. Het verbindt Nieuwpoort-Stad (de historische stad en de jachthaven) met Nieuwpoort-Bad (het strand en de zeedijk). Daar hield ik een tijdje halt in de omgeving van het monument van de Prins Maurits van Nassau. De bronzen beeldengroep van Frank Neirynck toont Prins Maurits van Nassau, bevelhebber van de Staatse troepen tijdens de Slag bij Nieuwpoort. Hierna vervolgde ik mijn weg langs de promenade en zag ik reeds in de verte een paar zeehonden zonnend langs de oever. Op een bepaald moment telde ik er juist 20! Op dat moment kon mijn dag zeker (!) niet meer stuk. Langzaam werd het hoogtijd voor een terrasje en iets om de dorst te lessen. Na het genieten van een Kwaremont 0% wandelde ik nog langs het indrukwekkend kunstwerk De Poolreiziger' (ook wel 'De Langlaufer' genoemd) ter ere van de uit Nieuwpoort afkomstige poolreiziger Dixie Dansercoer. Via het Kattesas kwam ik langzaam in de buurt van de Vismijn waar de bus ons opwachtte tegen 16u. Daarvoor was ik nog een heel stuk te vroeg en zocht ik nog een terrasje daar niet ver vandaan want ik was ook ver "aan het einde van mijn Latijn". Zo dronk ik nog een koffietje in het aangename gezelschap van Lutgart en Gilbert en van Anita en Pierre. Na nog een kleine fotoshoot van een aantal Reynaerstappers die blijkbaar hetzelfde terras kozen voor een laatste glas werd het dan toch tijd om ons naar onze autobus te begeven. Voldaan en tevreden denk ik toch, keerden we veilig terug huiswaarts. Van een geslaagde "Verrassingstocht 2026" gesproken! Met nog eens dank aan Daniël S.